رفتن به محتوا

---

title: deploy مثل یه تک‌لید: setupی که deploy رو حوصله‌سربر می‌کنه

slug: deploy-setup

lang: fa

published: 2026-11-15

words: 605

lines: 56

size: 5.0 KB

read: 4 min read

reel: deploy مثل یه تک‌لید

---

deploy مثل یه تک‌لید: setupی که deploy رو حوصله‌سربر می‌کنه

deploy مثل یه تک‌لید

ساعت ۱۱ شبه. یه فیچر کوچیک رو deploy کردی، سایت بالا نمیاد و گوشیت هی زنگ می‌خوره. هر دقیقه که می‌گذره یوزرای بیشتری رو از دست می‌دی و هنوز رو سرور داری می‌گردی ببینی چی خراب شده.

این‌جوری ما محصول اصلیمون رو deploy می‌کنیم که همچین شبی پیش نیاد، به همون ترتیبی که یه نسخه ازش رد می‌شه. این قسمت اول سری Production Readyه.

۱. build هیچ‌وقت رو سرور زده نمی‌شه

سرور فقط کد رو اجرا می‌کنه، build نمی‌کنه. هر build توی CI/CD زده می‌شه (GitLab CI یا هر چیزی شبیهش) و فقط نسخه‌ی آماده‌شده می‌ره رو سرور.

  • build اگه fail بشه، توی CI fail می‌شه، جایی که کسی منتظرش نیست. سایت همون نسخه‌ی قبلی رو اجرا می‌کنه.
  • سرور نه compiler لازم داره، نه ابزار build، نه رم اضافه واسه build.
  • چیزی که تو production اجرا می‌شه دقیقاً همونیه که CI تست کرده، نه یه چیزی که دوباره رو سرور build شده.

۲. همه‌ی packageها از mirror میان

کلی سرویس واسه ما تحریمه، واسه همین buildی که packageها رو مستقیم از اینترنت بگیره می‌تونه وسط کار به دلیلی خراب شه که هیچ ربطی به کد ما نداره. همه‌ی package managerهای pipeline به یه mirror مطمئن وصلن، که CI/CDها و buildها سر یه دانلود بسته‌شده fail نشن.

اگه تحریم نیستی هم همین ایده به کارت میاد: یه registry که کنده یا از دسترس خارجه نباید بتونه جلوی یه release رو بگیره.

۳. اول staging، با دیتای واقعی

هر نسخه قبل از production اول می‌ره رو staging. staging دیتابیس جدای خودش رو داره که از یه backup دیتابیس production برگردونده شده، پس دیتای واقعی روشه، نه چندتا ردیف تستی.

  • migrationها اول رو staging اجرا می‌شن. migrationی که یه جدول رو lock می‌کنه یا رو دیتای واقعی خطا می‌ده، همون‌جا خودشو نشون می‌ده، نه جلوی یوزرا.
  • migrationها اسکریپتن، نه SQLی که با دست تایپ بشه: مرحله‌هایی که قبل، وسط و بعد از deploy اجرا می‌شن و هرکدوم rollback خودشو داره.
  • deploy فقط وقتی به production می‌رسه که staging اوکی باشه.

۴. production با blue-green

نسخه‌ی جدید کنار نسخه‌ی قدیمی بالا میاد و جفتشون همزمان روشنن. ترافیک می‌ره رو نسخه‌ی جدید و نسخه‌ی قدیمی روشن می‌مونه.

همینه که برگشتن رو یه کلیک می‌کنه. اگه بعد از سوییچ چیزی خراب شد، ساعت ۱۱ شب یا هر وقت دیگه، با یه دکمه ترافیک برمی‌گرده رو نسخه‌ی قدیمی که هنوز روشنه. نه build دوباره، نه restore، نه گشتن تو سرور زیر فشار.

۵. SSH فقط از یه در

هیچ‌کس مستقیم رو سرور production، SSH نمی‌زنه. دسترسی فقط از یه سرور مرکزیه، با کلید و فقط از چندتا IP مشخص. سرور production و دیتابیسش با قانون‌های firewall بسته شدن.

این بیشتر واسه امنیته تا بالا موندن سایت، ولی سروری که فقط یه در داره، سروریه که کسی ساعت ۱۱ شب با دست عوضش نمی‌کنه.

همون شب، الان

یه deploy ساعت ۱۱ شب خراب می‌شه. build توی CI تست شده، migration قبلاً رو یه کپی از production اجرا شده و نسخه‌ی قدیمی هنوز کنار نسخه‌ی جدید روشنه. یه کلیک، و یوزرا برگشتن رو نسخه‌ای که کار می‌کرد.

deploy باید یه کار حوصله‌سربر باشه، نه یه شب پر استرس.

setup خودتو چک کن

  • هیچ buildی رو سرور production زده می‌شه؟
  • یه registry بسته یا کند می‌تونه جلوی release رو بگیره؟
  • migrationهات قبل از یوزرا به دیتای واقعی می‌رسن؟
  • برگشتن به نسخه‌ی قبلی چند دقیقه و چندتا دستور طول می‌کشه؟
  • کی می‌تونه رو production، SSH بزنه و از کجا؟

هر «آره» به دوتا سؤال اول و هر «مطمئن نیستم» به بقیه، یه شب مثل همون شب بالاست که منتظرته.

قسمت بعد: یه تک‌لید چطوری با AI کار می‌کنه.

fa4 min read